Onze Zaak

12 spelers en 1 regisseur kruisten maandenlang de degens met Mr. Shakespeare en tonen nu het resultaat: Een hedendaagse, muzikale, pittige interpretatie van King Lear waarbij de meisjes de scepter zwaaien en de jongens de drie telgen spelen die hun moeder al dan niet stroop rond de mond zullen smeren voor het grootste aandeel in ‘Onze Zaak’….

Verwacht u aan een belevingsvoorstelling met snedige dialogen, shakespeareaans drama en vurig enthousiasme van onze jonge spelers! 😍😎👊💋🔥❤️🎭

Tickets boeken kan via tijlenneleas@gmail.com (wacht niet te lang met reserveren want de plaatsen zijn beperkt!)

Wees welkom in Onze Zaak!

King Lear

Vorige week zijn we met Tijl en Nele Jr. begonnen aan het creatieproces van onze hervertelling van Shakespeares King Lear! We lazen het originele verhaal en dachten na over een hedendaagse interpretatie ervan. De jongeren waren heel enthousiast over de complexiteit, de brutaliteit en de relevantie van de motieven van de personages en het plot. De ideeën spatten de pan uit!

Tijdens de Winteracademie in Destelheide ging ik in het atelier ‘Between us. Dialogische Praktijken’ alvast intensief aan de slag met de vraag: Wat is de relevantie van dit verhaal voor jongeren vandaag de dag? Ik kreeg de kans om een aantal participatieve en dialogische theateroefeningen en spelvormen te ontwikkelen en uit te diepen rondom drie kernthema’s uit het originele verhaal: Macht, waanzin en verandering. Het leverde interessante beelden en relevante nagesprekken op die ik zeker meeneem in ons creatieproces.

Ik denk er bovendien aan om de oefeningen en spelvormen verder uit te werken tot zelfstandige workshops voor jongeren waarbij we aan de hand van participatieve en immersieve theateroefeningen aan de slag gaan met de thema’s macht (en dus ook onmacht, onderdrukking, discriminatie, privileges), waanzin (mentale gezondheid) en verandering (oud versus jong, tradities, innovatie, generatieconflict, dialoog).

Theater in As

Patat Boem! We zijn – na een verkwikkende zomerslaap – opnieuw begonnen met de repetities van ons theaterstuk met de enthousiaste jongerengroep uit As .

Eind november spelen we en we hebben nog heel wat werk te verrichten.

We begonnen met een kringgesprek waarin we de stand van zaken even bekeken (al veel gedaan, nog heel wat te doen…) en waarin we de nieuwe scène bespraken: Het geheim van Theofiel (de oude rokkenjager) en een sterfbedscène voor heel de groep. Duidelijk? Zet u schrap! Klaar! Start!

De groep stuift uiteen, binnen de kortste keren ligt de zaal vol met rekwisieten en kostuums en worden decorstukken het podium op gedragen. Theofiel kruipt onder een deken om zijn monoloog in te prenten. Zijn ex-lief, zijn drie zussen, een handjevol best friends en zijn achterachterachterkleinkind worden tot leven gewekt en kribbelen naarstig laatste woorden op verfrommelde papiertjes neer. Iemand legt een pistool op zijn borst. Nee, nee, dat moet toch een roos zijn! En kan er iemand een plant, een kruisbeeld en een stukske vlaai voor de stervende halen?!

Geweldig vind ik dit. Kinderen en jongeren die zo enthousiast aan de slag gaan om samen een stuk te maken. Om een verhaal dat de afgelopen maanden langzaam vorm kreeg in onze hoofden tastbaar te maken.

Ik geef wat regie-aanwijzingen, ik luister, ik schrap & schrijf wat samen met de spelers, ik verschuif stoelen, bind te grote kostuums vast met een touwtje, zoek en vind een verdwaalde pruik en zeg honderdduizend keer ‘No Overacting!’ 😀

Na de pauze steken we de scène ineen. Theofiel vertelt zijn geheim. Alle personages passeren aan zijn sterfbed en delen laatste woorden en een knuffel met hem. Het is nog niet af maar ik ben nu al in vervoering. Het gaat schoon worden! Dat weet ik zeker.